حوثی‌ها کجا هستند؟ تاکتیک انتظار یا بازسازی نیروها؟

24.اسفند.1404

منبع: Financial Times
ترجمە: Rojhelat news

در حالی که طی دو سال گذشته درگیری‌های خاورمیانه شدت گرفته است، گروه حوثی‌های یمن به عنوان یکی از فعال‌ترین و سرسخت‌ترین اعضای «محور مقاومت» مورد حمایت ایران شناخته می‌شد. این گروه با شلیک موشک و پهپاد به سوی اسرائیل و همچنین حمله به کشتی‌ها در دریای سرخ، اختلال جدی در یکی از مهم‌ترین مسیرهای تجارت دریایی جهان ایجاد کرده بود.

با این حال، اکنون که ایران ــ به عنوان حامی اصلی این محور ــ با حملات مداوم هوایی ایالات متحده و اسرائیل مواجه است، حوثی‌ها تاکنون از ورود مستقیم به درگیری خودداری کرده‌اند و در حاشیه باقی مانده‌اند.

تحلیلگران: تصمیمی حساب‌شده
برخی تحلیلگران معتقدند حوثی‌ها پس از هفته‌ها بمباران شدید آمریکا در سال گذشته، هنوز در حال بازیابی توان نظامی خود هستند و در عین حال امیدوارند به توافقی با عربستان سعودی دست یابند.

در مقابل، گروهی دیگر این سکوت را یک تصمیم تاکتیکی می‌دانند. به گفته آنان، حوثی‌ها و ایران در حال آماده شدن برای جنگی فرسایشی هستند و تلاش می‌کنند هزینه‌های جنگ را برای آمریکا و متحدانش افزایش دهند، در حالی که حوثی‌ها فعلاً در حالت آماده‌باش باقی مانده‌اند تا از حملات مستقیم آمریکا یا اسرائیل در امان بمانند.

احمد ناجی، پژوهشگر مؤسسه «گروه بحران»، می‌گوید:
«مهم‌ترین عنصر برای حوثی‌ها و ایران زمان است؛ آن‌ها به زمان نیاز دارند تا جنگ را طولانی کنند و مقاومت در برابر آن را برای آمریکا، اسرائیل و کشورهای خلیج فارس دشوار سازند. این یک انتخاب حساب‌شده و هماهنگ با ایران است.»

پیام‌های تهدیدآمیز حوثی‌ها

با وجود عدم ورود مستقیم به جنگ، رهبران حوثی نشانه‌هایی از آمادگی نظامی ارسال کرده‌اند. عبدالملک الحوثی، رهبر این گروه، هفته گذشته در یک پیام ویدئویی اعلام کرد:«دستان ما روی ماشه است.»

بر اساس گزارش‌ها، نیروهای حوثی در حال تقویت مواضع خود در سواحل دریای سرخ یمن، از جمله اطراف بندر حدیده، هستند. همچنین ویدئوهایی در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده که در آن‌ها شلیک موشک‌ها و سوزاندن پرچم آمریکا با موسیقی نظامی به نمایش گذاشته شده است.

محمد الباشا، مدیر شرکت مشاوره امنیتی «باشا ریپورت» در آمریکا می‌گوید: «بسیاری تعجب می‌کنند که چرا حوثی‌ها هنوز موشک یا پهپاد شلیک نکرده‌اند. اما این به معنای عقب‌نشینی نیست؛ آن‌ها در موقعیت خود باقی مانده‌اند، آمادگی خود را نشان می‌دهند و در عین حال از واکنش فوری آمریکا یا اسرائیل اجتناب می‌کنند.»

سابقه حملات حوثی‌ها
حوثی‌ها پس از حمله حماس در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به اسرائیل، بارها با موشک و پهپاد اسرائیل را هدف قرار دادند که برخی از آن‌ها حتی به تل‌آویو نیز رسید. این گروه در سال‌های گذشته نیز توانایی خود را در حملات منطقه‌ای نشان داده است؛ از جمله حمله موشکی و پهپادی به دبی و ابوظبی در سال ۲۰۲۲ و همچنین صدها حمله به خاک عربستان پس از آغاز جنگ یمن در سال ۲۰۱۵.

علاوه بر این، حملات آن‌ها به کشتی‌ها در دریای سرخ طی دو سال گذشته چندین کشتی را غرق و دست‌کم چند ملوان را کشته و عبور و مرور دریایی در این مسیر مهم تجاری را مختل کرد.

تهدید علیه مسیرهای انرژی
کارشناسان نظامی معتقدند در صورت تشدید درگیری، حوثی‌ها می‌توانند نقش مهمی در مختل کردن مسیرهای انرژی ایفا کنند.برخی تحلیلگران هشدار داده‌اند که اگر آمریکا تلاش کند نفتکش‌ها را از تنگه هرمز اسکورت کند، حوثی‌ها ممکن است مسیر باب‌المندب را هدف قرار دهند؛ گذرگاهی که خلیج عدن را به دریای سرخ متصل می‌کند.

اختلافات ایدئولوژیک با ایران
با وجود نزدیکی سیاسی و نظامی با تهران، حوثی‌ها از نظر مذهبی کاملاً همسو با جمهوری اسلامی نیستند. آن‌ها عمدتاً پیرو مذهب زیدی از شاخه‌های شیعه هستند که با تشیع دوازده‌امامی مورد حمایت حکومت ایران تفاوت دارد. به همین دلیل برخی تحلیلگران معتقدند حوثی‌ها بیش از آنکه صرفاً بر اساس همبستگی ایدئولوژیک عمل کنند، منافع سیاسی و بقا در یمن را در نظر می‌گیرند.

عامل عربستان
یکی از عوامل مهم در تصمیم حوثی‌ها احتمال دستیابی به توافقی با عربستان سعودی است. در اواخر سال ۲۰۲۳، ریاض و حوثی‌ها به توافقی نزدیک شده بودند که بر اساس آن عربستان حقوق کارمندان بخش دولتی در مناطق تحت کنترل حوثی‌ها را پرداخت می‌کرد. اگرچه روند صلح پس از حمله حماس در اکتبر ۲۰۲۳ متوقف شد، اما آتش‌بس شکننده چهار ساله میان دو طرف همچنان برقرار است.

گزارش‌ها حاکی است عربستان پیش از آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران به حوثی‌ها هشدار داده بود که در صورت ورود به جنگ، پایگاه اصلی آن‌ها در استان صعده هدف حمله قرار خواهد گرفت.

آینده نامشخص
با وجود احتیاط کنونی، برخی تحلیلگران معتقدند بقای حوثی‌ها به توانایی ایران در مقاومت در برابر حملات آمریکا و اسرائیل گره خورده است و در صورت گسترش جنگ، ممکن است این گروه نیز وارد میدان شود.

به گفته احمد ناجی: «آن‌ها این وضعیت را تهدیدی وجودی می‌بینند. مسئله این نیست که آیا وارد جنگ می‌شوند یا نه؛ سؤال اصلی این است که چه زمانی.»